بي ترديد بايد گفت كه كارآيي مطلوب (بهره وري) در سازمان ها نيازمند توجه به خواسته ها و نيازهاي كاركنان است. كميت و كيفيت نيروي انساني در سازمانها تاثير قابل ملاحظه اي بر بهره وري سازمانها خواهد داشت. بنابراين بررسي آگاهانه مسايل مي تواند به بهبود بخشي كارآيي اجراي نقش كاركنان و كنش هاي متقابل ميان سرپرستان و كاركنان و ايجاد روحيه همكاري و هماهنگي بيشتر و در نتيجه افزايش بهره وري و رضايت بيشتر كاركنان كمك كند.هدف از اين پژوهش سنجش ميزان بيگانگي از كار و ميزان بهره وري كاركنان و رابطه اين دو باهم است .روش تحقيق از نوع توصيفي – تحليلي است . جامعه مورد بررسي در اين پژوهش، كليه پرسنل اداره كل آموزش و پرورش استان گيلان مي باشد. براي محاسبه حجم نمونه در اين تحقيق، از جدول مورگان-گرجسي استفاده شده است. حجم جامعه آماري پرسنل اداره كل آموزش و پرورش استان گيلان 3000 نفر است. طبق جدول مورگان نمونه مناسب براي جامعه آماري فوق 345 نفر است. روش نمونه گيري در اين تحقيق بصورت تصادفي طبقه اي مي باشد. ابتدا سهم هر يك از شهرستانها در جامعه آماري مشخص شد سپس براي توزيع اين نمونه ها، با توجه به پراكندگي و نسبت جامعه مربوط به ادارات شهرستان، اين نسبت در مورد نمونه ها نيز رعايت گرديده و سهم هر اداره مشخص شد. تحقيق حاضر در جمع آوري داده ها از روش ميداني بهره جسته است و همچنين ابزار گردآوري داده ها، پرسش نامه مي باشد.براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون كاي – دو و آزمون همبستگي اسپيرمن استفاده شد و نتايج به دست آمده حاكي از اين است كه متغيرهاي تعهد سازماني ، رضايت شغلي و مديريت تعارض بر بيگانگي از كار تاثير گذار هستند.